صف هفتم سخن اندر چگونگى درجات ثواب ببايد دانستن كه غايت درجات اندر شرف و نور و نعمت و رحمت مر رسول راست ، از بهر آنك او اندر عالم دين بمرتبت هفتم است و چيزها به هفتم مرتبه تمام شود . چنانك آفرينش مردم از سلاله و نطفه و علقه و مضغه و عظام و لحم كه شش است به هفتم تمام شود كه خلق آخر است . و اندر دين همچنين مرتبت هفت است « 1 » از مستجيب و مأذون و داعى و حجت و امام و اساس ، و اين شش مرتبت را تمامى ناطق است كه هفتم ايشان است . و گواهى دهد بر درستىء اين منزلتها قول رسول مصطفى صلى اللّه عليه و آله كه گفته : « أخذت من الخمس و أعطيت الى الخمس » . گفت : بستدم حكمت الهى را از پنج ميانجى و دادم بپنج ميانجى . و آن پنج ميانجى اساس بود و امام و حجت و داعى و مأذون هر يكى از برتر خويش بستد و بفروتر خويش بداد ، و خود اندر ميان ستاننده و دهنده ايستاده بود ، و هر يكى ازين ميانجيان اندر مرتبت خويش همان كند كه رسول اندر مرتبت خويش كند . و مستجيب ميانجى نبود از بهر آنك او ستانندهء نادهنده بود ، و به طرف فرودين چنانك ناطق دهندهء ناستاننده بود به طرف زبرين . پس گوئيم كه ازين شش مرتبت كه فرود از ناطق است هر كه بناطق نزديكتر است ثواب او تمامتر و با راحت‌تر است . و مثل ثواب رسول اندر سراى معاد چون مثل كسى است كه چيزى خواهد خريدن كه

--> ( 1 ) اسماعيليه به هفت درجهء مراتب قائل‌اند كه از بالا به پائين ناطق و اساس و امام و حجة و داعى و مأذون و مستجيب مىنامند .